Tandır Ateşi

tandir

 

 

 

 

 

 

 

 

Bizim din inancımız,
Evdeki Tandır ateşine düşüp, kurtarılmak için annesinin namazının bitmesini bekleyerek,
Ayaklarını ateşe evlat eden, ve acı eşiğini göklere çıkaran çocukların, ağlayamayışında kaldı.
Ve korkarım ki,
Anne,
Bunu görmesine rağmen,

Öğretilen namaz bırakılmaz, dehşeti ile kurtarmadı çocuğunu.

Bizim din inancımız,
Kocası boş ol der korkusuyla,
Evladını görmemeyi göze alan bir diğer annenin,
Utanmadan özlüyorum demesinde kaldı.

Annem.
Sen bana her şeyi öğretensin,
Ama hiçbir din ,
Anne evladını göremez demiyor.
Diyorsa anne,
Ben yanacağım cehennemlerde.
Özledim anne.
Seni çok özledim,
Ama sen.
Belki de cinnet anında yapılmış elli bin talak ‘a
Dur diyemedin.
Allah güzel,
Allah büyük,
Güzel Allah’ın böyle dini olamaz diyemedin.

Anne,
Sen beni,
Bana hamileyken, canının çilek istediğini söylediğinde,
Benim canım istemiyor hanım,
Cevabını aldığın adama tercih ettin.

Sana Allahtan haber getirdim anne,
Sana kızgın.
O çileği yiyemeyişine de,
Vücudumdaki pürüzler şahit.

Sana dinden haber getirdim anne,
İlle de evlat,
İlle de evlat diyor.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir